مقیاس پذیری در بلاک چین چیست و چگونه می‌توان مقیاس پذیری بلاکچین‌ها را افزایش داد؟

بلاک‌چین‌ها پایگاه‌های داده‌ای هستند که وظیفه ثبت و تامین امنیت تراکنش ارزهای دیجیتال را بر عهده دارند و می‌توانند داده‌ها را به شیوه‌ای بسیار امن و به صورت غیر متمرکز ذخیره کنند. این ویژگی باعث می‌شود این فناوری بسیار منحصر به فرد باشد. با این حال افزودن داده‌های جدید به بلاک‌چین‌ها زمان زیادی طول می‌کشد. در مقابل بلاک‌چین‌های بهینه‌سازی شده برای سرعت، به بلاک‌های جدید داده اجازه می‌دهند بسیار سریع‌تر به شبکه اضافه شوند و این چیزی است که آن را مقیاس پذیری در بلاک چین می‌گویند. به عبارتی مقیاس پذیری در بلاک چین به سرعت انجام تراکنش‌ها در آن شبکه اشاره دارد و مفهوم بسیار مهمی است که در این مقاله از دیجی پول قصد داریم به آن بپردازیم.

تلاش‌های انجام شده برای بهبود مقیاس پذیری در بلاک چین

بهبود مقیاس پذیری در بلاک چین در مورد افزایش تعداد کل کاربرانی است که می‌توانند از یک شبکه بدون به خطر انداختن کیفیت های بالقوه فناوری بلاکچین استفاده کنند. شبکه‌های ارزهای دیجیتال مختلف به روش‌های متفاوتی با مسئله مقیاس‌پذیری برخورد می‌کنند. با این حال، تاکنون هیچ یک در ایجاد بلاکچینی که بتواند به توده‌ها خدمت کند و در عین حال امنیت بی‌نقص و تمرکززدایی را حفظ کند، موفق نشده است.

مقیاس پذیری در بلاک چین

تلاش‌ها برای افزایش عملکرد شبکه‌های بلاک چین به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: مقیاس‌گذاری روی زنجیره و مقیاس‌گذاری خارج از زنجیره.

 بهبود مقیاس پذیری در بلاک چین به صورت درون زنجیره‌

این روش همچنین به عنوان مقیاس بندی لایه یک یا لایه پایه شناخته می‌شود؛ بهبود مقیاس پذیری روی زنجیره (On-Chain) در مورد تغییر عناصر خود بلاک چین است تا امکان ذخیره مقادیر بیشتری از داده ها در زمان کمتری را فراهم کند. ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین کش (BCH)، لایت کوین و بسیاری دیگر، همگی تلاش می‌کنند تا مشکل مقیاس پذیری را در لایه پایه حل کنند.

تلاش‌های مختلف برای  بهبود مقیاس پذیری در بلاک چین در لایه یک عبارتند از:

  • افزایش حداکثر اندازه هر بلاک: بیت کوین کش (BCH) و بیت کوین SV هر دو ارزهای دیجیتالی هستند که سعی می‌کنند با استفاده از اندازه بلاک های بزرگتر مقیاس پذیرتر شوند.
  • کاهش زمان بین اضافه کردن بلاک های جدید به زنجیره: لایت کوین (LTC)، اتریوم (ETH) و بسیاری دیگر از بلاک چین های پس از بیت کوین، زمان بلاک کمتری نسبت به BTC دارند.
  • تغییر مکانیسم اجماع: مکانیسم‌های اجماع مختلف، مبادلات متفاوتی را بین سرعت، تمرکززدایی و امنیت فراهم می‌کنند.
  • طراحی مجدد ساختار بلاک چین به طور کامل: نمونه‌ای از این کار شاردینگ است که زنجیره بلوکی را به قطعات کوچک‌تر با گروه‌های مختلفی از گره‌ها که به هر پارتیشن اختصاص داده می‌شود، تجزیه می‌کند. اتریوم 2.0 از شاردینگ استفاده می‌کند و بسیاری خوشبین هستند که در تئوری به شبکه اجازه دهد تا مقیاس پذیری در بلاک چین اتریوم را افزایش دهد.

اگرچه هر یک از روش‌های فوق در واقع به بلاک‌چین‌ها اجازه می‌دهند تا تعداد بیشتری از تراکنش‌ها را در ثانیه پردازش و تایید کنند و در نتیجه به پایگاه کاربر بزرگ‌تری خدمت کنند، اما همه آنها جنبه‌های منفی خود را دارند.

اشکالات برخی از روش ها، مانند افزایش اندازه بلاک، به راحتی قابل درک است. بلاک های بزرگتر به سخت افزار قدرتمندتر و گران تر نیاز دارند. این اتفاق تعداد افرادی را که می‌توانند تجهیزات مورد نیاز برای ایمن سازی شبکه برای استخراج ارز دیجیتال را تهیه کنند، محدود می‌کند.

از آنجایی که هنوز کارهای زیادی در حال انجام است، تلاش‌هایی مانند شاردینگ منجر به ظهور مشکلات مختلفی می‌شود. با افزایش چشمگیر پیچیدگی خود بلاک چین، آسیب پذیری ها و روش‌های حمله جدید معرفی می‌شوند. به همین دلیل است که کسانی که اتریوم 2.0 را توسعه می‌دهند بسیار کند حرکت می‌کنند.

در نهایت، استفاده از مکانیسم‌های اجماع جایگزین، مانند مکانیسم‌های EOS یا XRP، اغلب تعداد اعتبارسنجی‌های تراکنش را محدود می‌کند. با گروه کوچکتری از اعتبار سنج ها، هزینه حمله به یک شبکه به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

 بهبود مقیاس پذیری در بلاک چین به صورت خارج از زنجیره

واضح است که مقیاس بندی بلاک چین در لایه پایه کار آسانی نیست و هر راه‌حل پیشنهادی محدودیت‌های خاص خود را دارد. به همین دلیل، توسعه‌دهندگان بلاک چین روی راه‌هایی کار می‌کنند که به کاربران بیشتری اجازه می‌دهند در یک شبکه تراکنش خود را اجرا کنند، بدون اینکه ساختار اساسی بلاک چین را تغییر دهند. چنین تلاش هایی برای حل مسئله مقیاس پذیری در بلاک چین، به عنوان بهبود مقیاس پذیری به صورت خارج از زنجیره (Off-Chain) شناخته می‌شوند.

دلایل ارزشمندی بیت کوین عبارتند از کمیابی بیتکوین، تغییرناپذیری تراکنش‌ها، ماهیت بدون مرز و مقاومت در برابر سانسور. چنین ویژگی‌هایی، میلیون‌ها سرمایه‌گذار خرد، فهرست رو به رشد مؤسسات و شرکت‌هایی مانند Microstrategy، Square و سایر شرکت‌های سهامی عام را تشویق کرده است تا به شبکه بلاک چین بیت کوین برای ذخیره‌ ارزش صدها میلیارد دلار اعتماد کنند.

قابل درک است که توسعه دهندگان بیت کوین حاضر نیستند هیچ گونه مصالحه ای در مورد عدم تمرکز یا امنیت انجام دهند. به همین دلیل است که بیشتر بحث‌ها پیرامون راه‌حل‌های مقیاس‌پذیری بیت‌کوین بر مقیاس‌سازی خارج از زنجیره متمرکز است.

به طور مشابه، اتریوم میزبان تعداد فزاینده ای از برنامه های مالی غیر متمرکز است. در ماه های اخیر میزان استفاده از آن از ظرفیت شبکه فراتر رفته است. وقتی تعداد تراکنش‌ها از فضای بلاک بیشتر باشد، هم کارمزد تراکنش و هم زمان انتظار تأیید افزایش می‌یابد. این امر کاربرد شبکه‌ها را محدود می‌کند.

همانطور که گفته شد، اتریوم برنامه بزرگ خود را برای مقیاس بندی لایه پایه خود دارد. با این حال، به دلیل پیچیدگی شاردینگ و سایر ویژگی های اتریوم 2.0، تکمیل ارتقاء چند سال طول می‌کشد. از این رو، توسعه دهندگان اتریوم همچنین در حال بررسی راه حل های مقیاس بندی خارج از زنجیره هستند.

سخن پایانی

به صورت کلی یک راه حل آسان و واحد برای بهبود مقیاس پذیری در بلاک چین وجود ندارد. همانطور که از تعداد بسیار زیاد راه حل های بالقوه مختلف مقیاس بندی ارائه شده تا به امروز می‌بینید، افزایش ظرفیت کلی بلاک چین ساده نیست و یکی از بزرگترین چالش های پیش روی صنعت است.

اگرچه بسیاری از ارزهای دیجیتال مبتنی بر بلاک چین‌های جدیدتر ادعا می‌کنند که راه حلی برای این مشکل پیدا کرده‌اند، اما تا کنون همه آنها بر ایجاد تغییرات در بلاک چین اساسی متکی هستند. در حالی که این تغییرات می‌تواند منجر به تراکنش‌های بسیار سریع‌تر برای شبکه‌های مورد نظر شود، اما امنیت کلی یک بلاک چین و غیرمتمرکز بودن آن را کاهش می‌دهد. در نهایت این به خود کاربران بستگی دارد که آیا سرعت تراکنش ها برای آنها مهمتر از تمرکززدایی و امنیت است یا خیر.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا